Help

jakob-lorber.cc

3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Resultate 120 - 140 van 42354

[HG 1.13.29] “In die geregtigheid is daar geen genade en in die oordeel is daar geen vryheid nie; daarom vlug, gedryf deur die geregtigheid wat straf, sodat die oordeel van Jehova nie jou trae voete sal inhaal nie! Want die straf is die loon van geregtigheid. Wie dit aanneem, soos hy dit verdien het, kan nog op barmhartigheid reken; maar wie vir die geregtigheid en sy gevolge teenstand bied, is ‘n verraaier van die onaantasbare heiligheid van God en sal onder die oordeel geplaas word, waar daar geen vryheid meer is nie, maar daar net die ewige gevangenis in die toorn van die Godheid is.

[HG 1.13.31] En sien, toe staan Adam weer op en wou volgens die opdrag van God deur die Engel vlug; maar sien, hy kon nie, want sy voete was soos verlam. En hy het begin, om aan sy hele lyf te sidder en te bewe; want hy was deur die groot vrees vir die oordeel van God vermaan, waarmee die Engel van die Here vir hom gedreig het.

[HG 1.13.32] Toe het Adam weer op sy aangesig neergeval en het baie hardop geween en geskreeu: “Here, Jy almagtige, groot God in Jou groot glorie en alle heiligheid, moet nie heeltemal die hart van jou onbeperkte liefde en barmhartigheid vir my swakkeling sluit nie, en gee vir my die nodige krag, sodat ek, die mees onwaardige, vir jou oordeel volgens Jou allerheiligste wil, aan wie al jou skepsels onderdanig is, soos ek, van kop tot tone, een is, kan vlug. Here, luister na my gepleit!”

[HG 1.13.35] Bly daar en laat rus al die wat moeg is; en jy, kry jou gedagtes voor My bymekaar, sodat Ek vir jou in ‘n groot maat kragte kan verleen, om jou ouers volgens die hoeveelheid soos hulle dit benodig en volgens hulle opnamevermoë te versterk en ter versterking van jou broers en susters volgens hulle behoefte en volgens hulle opnamevermoë. En nou doen, wat Ek vir jou beveel het, uit liefde vir hulle en uit gehoorsaamheid teenoor My!”

[HG 1.13.38] En dank ook jy in my plek en in plek van ons almal vir die Here, aangesien jy nog vir die liefde van die heilige Vader waardig is, terwyl ons vir onsself onwaardig gemaak het, om Sy allerheiligste naam uit te spreek!

[HG 1.13.39] Laat ons dan nou volgens die wil van die Here vlug!”

[HG 1.13.43] “Ahbel, sien, van alle offers, wat jy in alle reinheid van jou gemoed aan die Here van heiligheid opgedra het, was daar nie een groter as hierdie een en geen een was vir Hom meer welgevalle nie! Daarom neem volgens die wil van bo, hierdie swaard van geregtigheid uit die hand van jou broer van bo - want sien, op die wyse is ons kinders van een en dieselfde heilige Vader -, en doen en regeer daarmee volgens jou mag van wysheid en volgens die krag van liefde, ten beste oor jou familielede, en ontsteek in hulle die verswakkende krag van die lewe, en maak van vooraf ontbrand die liefde vir die Liefde van die heilige Vader, en maak brand die vlam van die geregverdigde vrees vir God in hulle harte! Maar ek sal nie vir jou verlaat nie, maar onsigbaar en, wanneer jy wil, ook sigbaar aan die geliefde sy van my broer staan, altyd bereid, om vir jou volgens die wil van die Here te dien.

[HG 1.13.44] Want sien, die oorhandiging van die swaard beteken die volle vryheid, net soos wat ek dit het, en op die’ manier het die wil van die Here jou eie geword en het vir jou bo al die wette geplaas en het die gebooie jou eiendom gemaak, en nou is jy, nes ek, ‘n onsterflike seun van die Liefde van die heilige Vader in die skoon ryk van lig van die vrye geeste!

[HG 1.13.45] En doen volgens jou liefde en jou wysheid aan jou ouers en broers en susters van jou liggaam!”

[HG 1.14.2] En deur barmhartigheid en genade verander hierdie omgewing volgens Jou allerhoogste welgevalle, sodat dit vrugbaar sal word en die swakkes voedsel ter versterking van hul ledemate kan vind en om hulle brandende dors by ‘n fontein met vars water te kan les en laat ook nuttige diere, wat gehoorsaam aan hulle wil sal wees en wat vir hulle sal dien, hierheen kom.

[HG 1.14.4] En nou sien en luister, wat gebeur het, toe die vrome Ahbel sy gebed wat vir My aangenaam was voltooi het: En sien, toe begin ‘n koel windjie oor die dorre woestyn te waai, en ligte wolke het die wye ruimtes van die hemel omhul, en dit het oor die hele woestyn begin om te reën, en te midde van die reën het ook saadkorrels van allerlei soorte in die vore wat deur die sterk reën van Jehova in die andersins dorre woestynsand gemaak is, geval. En in ‘n oomblik was die wye woestyn groen van gras, plante, struike en bome duisendvoudig, en op die plek, waar die vrome Ahbel, gekniel het en in die gees en in waarheid na My gebid het, het ‘n groot boom met wye takke en breë blare, tot byna in die wolke opgegroei en was vol behang met broodvrugte met ‘n lieflike soet smaak, en die naam ‘Bahahania’ (of ‘Versterking en lafenis vir die swakkes’, ook nog steeds by julle bekend as die ‘broodboom’) was vir hom gegee.

[HG 1.14.5] En vanuit die ligte wolke wat van seën gedrup het, het ‘n sagte stem met die vrome Ahbel gepraat: “Ahbel, jy My liewe, seun wat vry geword het, swaai met die linkerhand die swaard oor die slapendes, en maak vir hulle wakker om te berou en ter verbetering van hulle lewenswandel voor My tot in alle toekoms, en wees vir hulle ‘n ware voorbeeld van Hom, wat eendag in die groot tyd van die tye sal kom en sê vir hulle, dat tot dan niemand meer van die wet sal vry word nie, en dat die gebooie vir almal tot dan en ook verder aan gevange sal hou, wat nie sal poog om deel te hê in die nuutgeboorte deur die Seun nie, wat sal wees die weg, die lig, die waarheid en die ewige lewe as die allenige oorwinnaar van die dood.

[HG 1.14.7] En sien, toe staan Ahbel weereens magtig en deur en deur met krag van die aarde af op en het bokant die aarde, as teken van die ware vryheid, in die lug gesweef, en het gedoen soos dit aan hom beveel was.

[HG 1.14.8] En sien, toe stroom nuwe lewenskragte in die slapendes, en hulle het vinnig wakker geword en het opgestaan en het na alle rigtings gekyk, en was diep bewoë van te groot verwondering oor die groot, aangename verandering van die woestyn, en wou van vreugde juig; maar toe staan Adam op, en aan sy sy ook Eva, en sê toe vir sy kinders:

[HG 1.14.9] “Kinders, moet nie te vroeg juig en vrolik wees nie, maar ween en berou eers met my en met Eva die groot skuld en dink daaraan, wat ons verloor het! Daar is niks aan die aardse Paradys en aan al die besittings geleë nie; want soos ek en julle dit saam met my sien, het die Here vir ons in Sy oorgroot, onbeperkte barmhartigheid so baie teruggegee, dat ons almal die verlies van die oorvloedige gawes van die aardse Paradys maklik sou kon vergeet bo hierdie nuwe, groot, onbeperkte rykdom van Sy te groot Liefde. Maar kyk net na al die diere van die lug sowel as die van die vaste aarde, kyk vir die gras, die plante, die struike en al die boompies en groot bome en die windjie wat waai, en vra hulle almal, en luister, of julle van enige een ‘n antwoord sal kry!

[HG 1.14.13] En dit is my liewe Ahbel, maar wat die uiters regverdige Here ook van ons af weggeneem het, aangesien ek hom nêrens met my oë kan sien nie, sekerlik, sodat ek en julle deur my moet voel, wat dit beteken, om uit die genade van die ewige Liefde in die streng geregtigheid van die Here deur die sonde van ligsinnige ongehoorsaamheid te val, in teenstelling met Sy uiters sagte wette van liefde en die maklike gebooie van genade.

[HG 1.14.14] O kinders, behartig dit alles baie goed, wat ek nou vir julle gesê het, en probeer en oortuig julle self, of ek die waarheid voor julle gepraat het; en dan kom en oordeel self, watter tyd dit nou is, - óf ons uit groot berou moet ween en moet treur, óf ons nog iets kan vind, wat ons harte sal bly maak!

[HG 1.14.15] Ja, my kinders, net ‘n enkele vreugde van Sy groot genade het die ewige Liefde van die heilige Vader vir ons as ‘n geskenk agter gelaat - en daaroor kan en sal ons bly wees - , en dit is die groot genade van berou en van treur self!

[HG 1.14.16] Sien, dit is die enigste wat die Here vir ons agter gelaat het: die trane van berou en die trane van treur! Laat ons Hom daarvoor uit die diepte van ons harte dank!

[HG 1.14.17] O, hoe gelukkig is ons tog, dat die Here vir ons nog so ryklik geseën het! Wat sou ons sonder hierdie genade wees?!

3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Mobiele weergawe Kommentaar